vika (język farerski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tydzień
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Farerski - Kalendarz i czas
źródła:

vika (język fiński)Edytuj

wymowa:
IPA/ˈʋikɑ/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) błąd, pomyłka
(1.2) wada, uszkodzenie
odmiana:
(1.1) lm viat
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

vika (język islandzki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tydzień
odmiana:
lp vik|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar); lm ~ur, ~ur, ~um, ~na (~urnar, ~urnar, ~unum, ~nanna)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Islandzki - Kalendarz i czas
źródła:

vika (język słowacki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. Vicia[1], wyka[2][3]
(1.2) pot. wyka siewna[3]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bot. vika siatawyka siewnabot. vika štvorsemennáwyka czteronasienna
synonimy:
(1.2) lud. ľadník; bot. vika siata
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. vikový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1.   Hasło Vicia w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.
  3. 3,0 3,1 Slovník slovenského jazyka (1959–1968).

vika (język staronordyjski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tydzień[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks: Staronordyjski - Kalendarz i czas
źródła:

vika (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) składać (np. kartkę)[1]
(1.2) rezerwować[1]
(1.3) poddawać się, wycofywać się[1]
odmiana:
(1.1-3) att vika, viker, vek, vik(i)t, vik!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) reservera
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1) zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen