kompozitum

kompozitum (język czeski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. złożenie, wyraz złożony
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) složenina
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kompozitum (język słowacki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. złożenie, wyraz złożony[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zloženina
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kompozit m
przym. kompozitný
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.
uwagi:
źródła:
  1. Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.