двоечнік

двоечнік (język białoruski)Edytuj

transliteracja:
dvoečnìk
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. dwójkowicz, dwójarz
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. двайнік m, двайняты lm, дваістасць ż
forma żeńska двоечніца ż
czas. дваіцца, дваіць
przym. двайковы, двайны, дваісты
przysł. двойчы, удвое, удваіх, удзвюх
licz. два
zaim. двое
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: