κλήρος

κλήρος (język nowogrecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈkli.ros]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) los, loteria
(1.2) losowanie
(1.3) los, dola, przeznaczenie, fatum
(1.4) kośc. kler, duchowieństwo
odmiana:
(1) M18
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.3) ορθόδοξος κλήροςkler prawosławny
synonimy:
(1.1) λαχνός, λαχείο
(1.2) κλήρωση
(1.3) τυχερό, γραμμένο
(1.4) ράσο, ιερατείο, pejor. παπαδαριό
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) δελτίο
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. κληρικαλισμός m, κληρικός m, κλήρωση ż
czas. κληρώνω, κληρώνομαι
form. słow. κληρικο-, κληρο-, κληρ-
przym. κληρικός
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. κλῆρος
uwagi:
źródła: