trauen (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈtʀaʊ̯ən] IPA[ˈtʀaʊ̯tə] IPA[ɡəˈtʀaʊ̯t]
?/i
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) ufać, zaufać, wierzyć, uwierzyć
(1.2) odważyć się, zdobyć się
(1.3) udzielać ślubu, udzielić ślubu
odmiana:
(1.1-3)[1] trau|en (traut), traute, getraut (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.3) trauen lassen
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Trauung ż, Trauter m, Traute ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: trauenantrauenanertrauenbetrauengetrauenherantrauenheimtrauenhineintrauenmisstrauenvertrauenzutrauen
źródła: