casus (język azerski)Edytuj

zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szpieg, agent[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

casus (język łaciński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przypadek, traf
(1.2) upadek
(1.3) gram. przypadek
odmiana:
(1) cas|us, ~us
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
(1) casus bellicasus foederis
etymologia:
(1) od cadere - „zdarzyć się
uwagi:
źródła:

casus (język turecki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szpieg
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. casusluk
związki frazeologiczne:
etymologia:
arab. جاسوس (ǧāsūs) → szpieg[1]
uwagi:
źródła:
  1.   Hasło casus w: Güncel Türkçe Sözlük, Türk Dil Kurumu, Ankara.