bekymmer (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) utrapienie, kłopot, niepokój, obawa, trwoga[1][2]
odmiana:
(1.1) ett bekymmer, bekymret, bekymmer, bekymren
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. bekymra sig
przym. bekymrad
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 52.