σύντροφος

σύντροφος (język nowogrecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈsin.dro.fos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) towarzysz
(1.2) współmałżonek, towarzysz życia
(1.3) przyjaciel, towarzysz
(1.4) (w partiach komunistycznych) towarzysz

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) towarzyszka
(2.2) współmałżonka, towarzyszka życia
(2.3) przyjaciółka, towarzyszka
odmiana:
(1) M19
(2) F36
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) συνέταιρος, συνοδός
(1.2) σύζυγος
(1.3) φίλος
(2.1) συνέταιρος, συνοδός
(2.2) σύζυγος
(2.3) φίλη
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. συντροφικός, συντροφιαστός
rzecz. συντρόφεμα n, συντρόφευμα n, συντρόφι n, συντροφιά ż, συντροφικότητα ż, συντροφισμός
forma żeńska συντρόφισσα
czas. συντροφεύω, συντροφεύομαι
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. σύντροφος
uwagi:
źródła: