vereiteln

vereiteln (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
?/i
IPA[fɛɐ̯ˈʔaɪ̯tl̩n] IPA[fɛɐ̯ˈʔaɪ̯tl̩tə] IPA[fɛɐ̯ˈʔaɪ̯tl̩t]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) udaremniać, udaremnić (np. zamach)
odmiana:
(1.1)[1] vereitel|n (vereitelt), vereitelte, vereitelt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Vereitelung ż, Vereitlung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: