statečniḱ

statečniḱ (język wilamowski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) stateczny[1]

przysłówek

(2.1) statecznie[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: anštendiḱ
źródła:
  1. 1,0 1,1   Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. S-Z, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 359.