sluttning

sluttning (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) geogr. stok, pochyłość, zbocze
odmiana:
(1.1) en sluttning, sluttningen, sluttningar, sluttningarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: geografia w języku szwedzkim
źródła: