keimen (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈkaɪ̯mən]
?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: kei•men
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) kiełkować, zakiełkować
odmiana:
(1.1)[1] keim|en (keimt), keimte, gekeimt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Keimen n, Keim m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: