bynda (język wilamowski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wiązać[1][2][3]
odmiana:
(1.1) czas przeszły prosty bund, imiesłów czasu przeszłego gybunda
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. u̇fbynda, ōbynda
związki frazeologiczne:
etymologia:
swn. bintan
por. st.nord. binda, st.ang. bindan, śwn. binden, niem. binden, hol. binden, ang. bind
uwagi:
źródła:
  1.   Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 314.
  2.   Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936.
  3.   Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.