Aneks:Język turecki - Rzeczowniki

Rzeczownik

Rodzaj gramatycznyEdytuj

W języku tureckim nie rozróżnia się rodzajów gramatycznych. Wyróżnienie rodzaju występuje na zasadach:

  • leksykalnej, np. baba – ojciec, anne – matka; horoz – kogut, tavuk – kura
  • syntaktycznej, poprzez dodanie słów: dişi – samica, kız – dziewczyna, kadın – kobieta, erkek – samiec, mężczyzna.

Przykłady: çocuk – dziecko, kız çocuk – dziewczynka, erkek çocuk – chłopiec

LiczbaEdytuj

Liczbę mnogą rzeczownika tworzy się przy pomocy końcówek -lar lub ler.

Sufiks Tekil (Liczba pojedyncza) Çoğul (Liczba mnoga)
-lar kuş – ptak kuşlar – ptaki
-ler gün – dzień günler – dni

DeklinacjaEdytuj

Jest 6 przypadków rzeczowników.

Przypadki tureckie Nazwy łacińskie Nazwy polskie Pytania
Yalın Nominativus Mianownik kto? co?
Belirtme (Gösterme) Accusativus Biernik kogo? co?
Yönelme Dativus Celownik komu? czemu? dokąd?
Bulunma Locativus Miejscownik gdzie?
Çıkma Ablativus Ablatyw skąd?
Tamlayan Genetivus Dopełniacz lub Posesyw kogo? czego? czyj?