švocc (język wilamowski)Edytuj

zapisy w ortografiach alternatywnych:
śwoc
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) gaduła (o mężczyźnie lub kobiecie)[1]

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) plotka, brednia[1]
odmiana:
(1.1) lp švocc; lm švocca
(2.1) lp švocc; lm švocca
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. švocca, švecca
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. swaz. por. niem. Schwatz
uwagi:
(1.1) zobacz też: ȧjbrȧjnȧjłojgjyn
źródła:
  1. 1,0 1,1   Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. S-Z, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 435.