zerbröckeln

zerbröckeln (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[t͡sɛɐ̯ˈbʁœkl̩n]
?/i
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) rozkruszać, rozkruszyć
odmiana:
(1.1)[1] zerbröckel|n (zerbröckelt), zerbröckelte, zerbröckelt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Zerbröckeln n, Zerbröckelung ż, Zerbröcklung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: bröckelnabbröckelnausbröckelnlosbröckelnzerbröckeln
źródła: