zdziwaczenie

zdziwaczenie (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: zdziwaczeć
odmiana:
przykłady:
(1.1) Różnica między zwykłym hobby a zdziwaczeniem, obserwowanym w przypadku osób z zespołem Aspergera, polega na tym, że ich zainteresowania często samotnicze i nietypowe.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziwaczek mos/mrz, dziwność ż, dziwaczność ż, dziwaczenie n, dziwak m, dziwaczka ż, dziwadło n, dziw m, dziwienie n, dziwactwo n
czas. zdziwaczeć dk., dziwaczeć ndk.
przym. dziwny, dziwaczny
przysł. dziwnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Michael Lewis, Wielki szort: Mechanizm maszyny zagłady, Wydawnictwo Sonia Draga, e-wydanie 2016