zaspokoić

zaspokoić (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌzaspɔˈkɔjiʨ̑], AS[zaspokoi ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯ akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. zaspokajać)

(1.1) zadowolić kogoś, dając mu to, czego potrzebuje lub pragnie[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zadowolić, nasycić, dogodzić, ulżyć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaspokajanie n, zaspokojenie n
czas. zaspokajać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: zaspokajać
źródła:
  1.   Hasło zaspokoić-zaspokajać w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.