zabijaka (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna skłonny do wszczynania bójek i awantur
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Byli to straszni zabijacy, niepospolicie wyćwiczeni w rzemiośle mordowania, i niejednego z naszych położyli trupem, zanim sami nie ulegli liczebnej przemocy i nie poszli do diabła[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zabójczyni ż, zabójca mos, zabijak mos, zabój m, zabójczość ż, zabicie n, zabijanie n, zabójstwo n
czas. zabić dk., zabijać ndk.
przym. zabijacki, zabójczy
przysł. na zabój, zabójczo, zabój
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. zabijać + -ka
źródłosłów dla ros. забия́ка
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Arkady Fiedler, Orinoko, 1957, Narodowy Korpus Języka Polskiego.