wziąć dupę w troki

wziąć dupę w troki (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈvʲʑɔ̇̃ɲʥ̑ ˈdupɛ ˈf‿trɔci], AS[vʹźo̊̃ńʒ́ dupe f‿troḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.podw. art.nazal.denazal.asynch. ą udźw. międzywyr.przyim. nie tw. syl.
znaczenia:

fraza czasownikowa nieprzechodnia dokonana

(1.1) wulg. uciec, odejść zostawiając komuś jakieś kłopoty, sprawy niezałatwione do końca, uchylić się od odpowiedzialności[1]
odmiana:
(1.1) zob. wziąć, „dupę w troki” nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zabrać dupę w troki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik frazeologiczny PWN, red. Anna Kłosińska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 978-83-01-14481-4, s. 79.