wujko (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) reg. zob. wujek[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) To wujko mój jest; rodzony brat mojej nieboszczki matki.[2]
(1.1) Krzysia trochę niezdrowa i nie przyjdzie, ale prosi, aby wujko choć pode drzwi podszedł, żeby go mogła powitać.[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wujek, wuj, reg. wujo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wujek m, wuj m, wujo m, wujcio m, wujostwo m, wujowie mos, wujaszek m, wujenka ż, wujka ż, wujanka ż, wujna ż, wujeneczka ż, wujeczny m, wujeczna ż
przym. wujkowy, wujowski, wujowy, wujaszkowy, wujeczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wujek
źródła:
  1.   Hasło wujko w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Władysław Łoziński: Oko proroka, czyli Hanusz Bystry i jego przygody
  3. Henryk Sienkiewicz: Pan Wołodyjowski