wprawnie (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈfpravʲɲɛ], AS[fpravʹńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.-ni…
znaczenia:

przysłówek

(1.1) z wprawą, sprawnie, biegle
odmiana:
przykłady:
(1.1) Dziadek powąchał wódkę, skrzywił się na zapas, podniósł brodę do góry i wprawnie, jak bocian żabę, łyknął zawartość szklanki[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wprawa ż, wprawka ż, wprawienie n, wprawianie n
czas. wprawić (się) dk., wprawiać (się) ndk.
przym. wprawny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mariusz Ziomecki, Lato nieśmiertelnych, 2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.