wodnica (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mar. żegl. krzywa wyznaczona na kadłubie przez poziom spokojnej wody, przy określonym stopniu załadowania jednostki pływającej; zob. też wodnica w Wikipedii
(1.2) mit. słowiański demon zamieszkujący zbiorniki wodne, uznawana za partnerkę topielca; również zwłoki utopionej kobiety
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) wodnica ładunkowawodnica bezładunkowawodnica konstrukcyjna
synonimy:
(1.1) linia wodna
(1.2) topielica
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Wodnik mzw/mos, wodnistość ż, wodnik
czas. wodować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. nadwodzie • podwodzie
tłumaczenia:
(1.2) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: wodnik
źródła: