wilnianka

wilnianka (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[vʲilʲˈɲãnka], AS[vʹilʹńãnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Wilna[1]
(1.2) kobieta pochodząca z Wilna, urodzona w Wilnie
odmiana:
(1.1-2)[2]
przykłady:
(1.1) Mam na imię Gražina, pracuję jako pielęgniarka i jestem wilnianką.
(1.2) Jako wilnianka z urodzenia podczas okupacji była łączniczką i żołnierzem AK[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) wybitna / znana wilnianka • szanowne wilnianki!
(1.2) rodowita wilnianka • wilnianka z krwi i kości / od urodzenia
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) mieszkanka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Wilno n, Wilniuk m, wilniuk m, Wileńszczyzna ż, Wilnianin m, Wilnianka ż
forma męska wilnianin m
przym. wileński
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi piszemy małą literą[4].
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: wilnianin
źródła:
  1.   Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 25.
  2.   Hasło wilnianka w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. O nich warto pamiętać. Helena Pasierbska.
  4.   Hasło Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.