wilczur (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvʲilʧ̑ur], AS[vʹilčur], zjawiska fonetyczne: zmięk.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. owczarek niemiecki (rasa psa)[1]
(1.2) pot. określ. pies o wilczym pokroju lub pochodzący od wilka

rzeczownik, rodzaj żeński, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: wilczura
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Czy wyprowadzasz swojego wilczura w porze deszczowej?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) owczarek alzacki
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pies, owczarek
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wilczyca ż, wilczarz mos/mzw, wilczek mzw, wilczątko n, wilczysko n
zdrobn. wilczurek mzw
przym. wilczurzy, wilczy, wilczarski
przysł. wilkiem, wilczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wilczy + -ur < pol. wilk + -y
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Rasy psów
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: owczarek niemiecki
źródła:
  1.   Hasło „wilczur” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.