werkkracht

werkkracht (język holenderski)Edytuj

wymowa:
IPA/ˈʋɛrkrɑxt/ ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) siła robocza[1]
odmiana:
(1.1) lp werkkracht; lm werkkrachten
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Mały słownik niderlandzko-polski i polsko-niderlandzki, Nico Martens i Elke Morciniec, Wiedza Powszechna, Warszawa 2008, ISBN 978-83-214-0097-6.