wehikuł (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[vɛˈxʲikuw], AS[veχʹikuu̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żart. środek transportu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) wehikuł czasu
synonimy:
(1.1) pojazd
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
od franc. véhicule[1], a to od łac. vehiculum
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło wehikuł w: Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, t. V, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4, s. 207.