wegetacjô

wegetacjô (język kaszubski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wegetacja, puste trwanie
(1.2) biol. wegetacja
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) roscenié, trwanié, przetrwanié
(1.2) roscëna, wichlëna, dukwa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. wegetowac
przym. wegetatiwny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: