weganizm (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[vɛˈɡãɲism̥], AS[vegãńism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt (np. futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach); zob. też weganizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Weganizm proponuje postawę etyczną polegającą na odrzuceniu wszelkich dóbr i korzyści mogących mieć źródło w cierpieniu zwierząt.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) karnizm
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. weganin m, weganka ż
przym. wegański
przysł. wegańsko
czas. weganizować
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ang. veganang. vegetable + -an[2]; słowo zostało stworzone w 1944 roku przez Donalda Watsona, założyciela Towarzystwa Wegańskiego
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
  2. Hasło vegan w: Online Etymology Dictionary.