warunkowicz

warunkowicz (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌvarũŋˈkɔvʲiʧ̑], AS[varũŋkovʹič], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- akc. pob., ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) stud. osoba, która otrzymała warunkowe zaliczenie z jakiegoś przedmiotu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) No też nie mam pojęcia czy mam jutro prawo pisać jako warunkowicz i czy w ogóle prof. przyjdzie na termin, czy zostaje wrzesień. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. warunek mrz
przym. warunkowy
przysł. warunkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: