włocławianin (język polski) edytuj

wymowa:
IPA[ˌvwɔʦ̑waˈvʲjä̃ɲĩn], AS[vu̯ocu̯avʹi ̯ä̃ńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.akc. pob.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Włocławka[1]
(1.2) osoba pochodząca z Włocławka, urodzona we Włocławku
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Teraz razem ze słoweńskim szkoleniowcem ma zapewnić włocławianom obronę tytułu mistrza Polski[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) wybitny / znany włocławianin • szanowni / drodzy włocławianie!
(1.2) rodowity włocławianin • włocławianin z krwi i kości / z urodzenia / z dziada pradziada
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) mieszkaniec
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Włocławek m
forma żeńska włocławianka ż
przym. włocławski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi piszemy małą literą[4].
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „włocławianin” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło „włocławianin” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. Fakt, nr 01.03 (2), Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4.   Hasło „Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.