władczyni (1.1)
wymowa:
IPA[vwaṭˈʧ̑ɨ̃ɲi], AS[vu̯aṭčńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs.nazal.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polit. kobieta władająca (rządząca) w kraju o ustroju innym niż republika
(1.2) przen. kobieta sprawująca gdzieś jakąś władzę
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Elżbieta II przez ponad siedemdziesiąt lat była władczynią swego narodu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) cesarzowa, caryca, królowa
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. władztwo n, władczość ż, władza ż, władze nmos
forma męska władca mos
czas. władać ndk.
przym. władczy
przysł. władczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. władca + -yni
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: władca
źródła: