verbleiben

verbleiben (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[fɛɐ̯ˈblaɪ̯bn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(1.1) pozostawać, pozostać, zostawać, zostać
odmiana:
(1.1)[1] verbleib|en (verbleibt), verblieb, verblieben (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Verbleib m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: bleibenabbleibenaufbleibenausbleibenbeibleibennachbleibenumspannennunterbleibenüberbleibenverbleibenzubleibenzurückbleibenzusammenbleiben
źródła: