uroić (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik dokonany

(1.1) wyobrazić sobie coś nieprawdziwego lub niedorzecznego i przyjąć to jako rzeczywiste
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. urojenie n, rój mrz
przym. urojony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: