ulicznik (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pogard. przest. chłopiec przebywający przez większość czasu na ulicy, poza domem
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) andrus, baciar, batiar, gawrosz, łobuz, łobuziak, wisus
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ulicznikostwo n, ulica ż, ulicznica ż
przym. ulicznikowski, uliczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ulica + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: