układanka

układanka (język polski)Edytuj

 
układanka (1.1)
 
elementy układanki (1.1)
wymowa:
IPA[ˌukwaˈdãnka], AS[uku̯adãnka], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk- akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zabawka z wielu fragmentów, z których składany jest obrazek
(1.2) przen. zespół faktów układających się dzięki dedukcji w logiczną całość
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Pierwsza partia układanek ma trafić do sklepów już w kwietniu.[1]
(1.2) To jednak książka trudna i intensywna, z którą trzeba trochę się pomęczyć, a i tak pewnie nie odszyfrujemy wszystkich tajemnic i nie złożymy całej układanki.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łamigłówka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) puzzle, tangram, kostka Rubika
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. układanie n, ułożenie n, układ m, układacz m, układaczka ż, układaneczka ż
czas. ułożyć dk., układać ndk.
przym. układowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. układać + -anka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: