ubrać (język polski)Edit

pronunciation:
IPA[ˈubraʨ̑], AS[ubrać], pronunciation ?/i
definitions:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: ubierać
inflection:
(1.1) zob. ubierać
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. ubiór mrz, ubieranie n, ubranie n, ubranko n
czas. ubierać ndk.
przym. ubraniowy, ubrany
idioms:
ubrać w słowa
etymology:
notes:
Zwroty typu ubrać buty, ubrać sukienkę, ubrać kurtkę są niepoprawne[1].
translations:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: ubierać
sources:
  1. Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.