tureckojęzyczny

tureckojęzyczny (język polski)Edytuj

wymowa:
‹turecko języczny›, IPA[tuˈrɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ], AS[tureckoi ̯ẽũ̯zyčny], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę podw. akc.
?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który posługuje się językiem tureckim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem tureckim
(1.3) spisany, stworzony w języku tureckim
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Zaledwie połowa Irańczyków to etniczni Persowie. Czwartą część mieszkańców stanowią tureckojęzyczni Azerowie, od lat tworzący wpływowe lobby[1].
(1.1) Elektorat Ruchu składa się z ludności tureckojęzycznej i muzułmańskiej, która stanowi około 15 proc. ogółu mieszkańców Bułgarii[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) ludność tureckojęzyczna
(1.2) obszar tureckojęzyczny
(1.3) tureckojęzyczny tekst • tureckojęzyczna książka/prasa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Marek Kęskrawiec, Czwarty pożar Teheranu, 2010, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Borjana Semerdżijewa, Gazeta Wyborcza, 29/11/1993, Narodowy Korpus Języka Polskiego.