turecczyzna

turecczyzna (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) język turecki
(1.2) ogół rzeczy pochodzących z Turcji lub wykonywanych na sposób turecki
(1.3) postawa charakteryzujący się zapatrzeniem w osiągnięcia kultury tureckiej
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) W Palestynie turecczyzna wcale się nie zadomowiła.
(1.2) Wzbraniał się przed wpuszczeniem do domu całej tej turecczyzny, w której jego żona była zakochana.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) turecki
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) język
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. turecki
rzecz. Turek mos/mrz/ż, turecki mrz, turcyzm mrz, Turcja ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. turecki + -yzna
uwagi:
(1.1) zobacz też: angielszczyznaarabszczyznabiałoruszczyznabułgarszczyznachińszczyznachorwacczyznaczeszczyznafrancuszczyznagreczyznahiszpańszczyznahebrajszczyznaniemczyznapolszczyznaportugalszczyznaruszczyznasłowacczyznasłoweńszczyznaturecczyznaukraińszczyznawęgierszczyznawłoszczyzna
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: turecki
źródła: