trotuar (język polski)Edytuj

 
trotuar (1.1)
wymowa:
IPA[trɔˈtuwar], AS[trotuar], zjawiska fonetyczne: epenteza ł 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. część ulicy odgrodzona krawężnikiem od jezdni, przeznaczona dla ruchu pieszego[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Długi rząd skulonych postaci dreptał w błotnistej papce trotuaru, czekając na 113.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) neutr. chodnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. trotuarowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. trottoir[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chodnik
źródła:
  1.   Hasło trotuar w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Rozdział 1 w: Leopold Tyrmand, Zły, cz. 1, s. 10, Warszawa, Prószyński i S-ka, 2004, ISBN 978–83–7337–693–9.
  3.   Hasło trotuar w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

trotuar (esperanto (morfem))Edytuj

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) chodnik
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. trotuaro, rultrotuaro, movtrotuaro
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

trotuar (język turecki)Edytuj

 
trotuar (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chodnik
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: