trenować

trenować (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wytrenować)

(1.1) podnosić swoje umiejętności
(1.2) podnosić czyjeś umiejętności
(1.3) sport. ćwiczyć celem poprawienia swojej sprawności w danej dyscyplinie
(1.4) sport. kierować rozwojem sprawności fizycznej sportowca
odmiana:
(1.1-4) koniugacja IV
przykłady:
(1.3) Od przyszłego tygodnia będę trenował fechtunek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ćwiczyć, dokształcać się, nabywać wprawy, praktykować, szkolić się, uczyć się, wprawiać się, zaprawiać się
(1.2) edukować, instruować, kształcić, nauczać, obznajamiać, podkształcać, poduczać, przeszkalać, przygotowywać, przysposabiać, przyuczać, sposobić, szkolić, uczyć, wdrażać, wyuczać, zapoznawać, zaznajamiać
(1.3) ćwiczyć, gimnastykować się, szlifować formę
(1.4) ćwiczyć, przygotowywać, sposobić, szkolić, tresować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trening m, trener m, trenerka ż, trenowanie n, trenażer mrz
przym. treningowy, trenerski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: