transcendentalny

Podobna pisownia Podobna pisownia: transcendentálny

transcendentalny (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌtrãw̃sʦ̑ɛ̃ndɛ̃nˈtalnɨ], AS[trãũ̯scẽndẽntalny], zjawiska fonetyczne: nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) filoz. taki, który dotyczy apriorycznych form poznania (wykracza poza granice umysłu i odnosi się do przedmiotu poznania)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Symbol, zwłaszcza sztuka symboliczna, odsłania w swych najwybitniejszych dziełach świat wartości transcendentalnych, „sacrum[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. transcendentalizm m, transcendencja ż, transcendentalista m, transcendentalność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. transcendens, transcendentis = przekraczający[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Katarzyna Nowak, Wychowawca, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2.   Hasło transcendentalny w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.