tragarz (język polski)Edytuj

 
tragarz (1.1)
 
tragarz (1.1)
 
nepalscy tragarze (1.2)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, której profesją jest noszenie lub ręczne przewożenie, np. towarów, ciężkiego ekwipunku, lektyki
(1.2) turyst. uczestnik wyprawy wysokogórskiej lub podróżniczej wynajęty do noszenia ekwipunku

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) reg. bud. gruba belka stropowa biegnąca wzdłuż całej powały
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) st.pol. dźwigoń
(2.1) dźwigar, sosrąb, sosręb, siestrzan, siostrzan
antonimy:
hiperonimy:
(2.1) belka stropowa
hiponimy:
(1.1) kulis, bagażowy, sztauer, nosiwoda
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) od śwn. trager (od tego również współcz. niem. Träger)[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło tragarz w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Hasło tragarz w: Witold Mańczak, Polski słownik etymologiczny, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 2017, ISBN 978-83-7676-265-4, s. 202.