tonåring

tonåring (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) nastolatek, nastolatka[1]
odmiana:
(1.1) en tonåring, tonåringen, tonåringar, tonåringarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dziewczyna: tonårsflicka, tonårstjej; chłopak: tonårspojke, tonårskille
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tonår
przym. tonårig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 495.