tętent (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈtɛ̃ntɛ̃nt], AS[tntẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) odgłos uderzających o ziemię kopyt biegnącego zwierzęcia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Stanęliśmy i przez chwilę zaległa taka cisza, że słychać było tętent siwej klaczy dopędzającego nas adiutanta.[1]
(1.1) Na przodzie orszaku smyczki dotąd w powietrzu sterczące na struny opadły; z dźwiękami skrzypiec i basetli wygrywających marsza zmieszał się turkot kół i tętent koni.[2]
składnia:
(1.1) tętent + D.
kolokacje:
(1.1) tętent koni • tętent końskich kopyt
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. tętnić ndk.
rzecz. tętno n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. B. Prus: Lalka
  2. E. Orzeszkowa: Nad Niemnem