szturm (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wojsk. atak zbrojny
(1.2) wtargnięcie, zajęcie
(1.3) daw. nawałnica, sztorm
(1.4) gw. (Mazury) burza[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Żołdacy carycy przypuścili szturm na miasto.
(1.2) Babce szturm na hipermarket odbił się rykoszetem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przypuszczać szturm
synonimy:
(1.1) atak
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. szturmować ndk.
przym. szturmowy
przysł. szturmem
rzecz. szturmak mrz, szturman mos, szturmowanie n, szturmowiec mos, szturmówka ż, szturmwał mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Sturm
uwagi:
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: sztorm
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: burza
źródła:
  1. O jebłonce, zapisał B. Kreja, w: Z gwary warmińskiej i mazurskiej, „Poradnik Językowy” nr 3/1952, s. 34.