szkaradzieństwo

szkaradzieństwo (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) szkaradna osoba lub rzecz
(1.2) podły uczynek
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Z jamy wypełzło jakieś szkaradzieństwo, które suka zaczęła zaraz obszczekiwać.
(1.2) Miłosław cierpliwie znosił wszystkie jej szkaradzieństwa, a prowadziła się rzeczywiście żałośnie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) brzydactwo, szkarada, szkaradstwo
(1.2) podłość, szkaradztwo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zeszkaradnienie n, szkarada ż, szkaradnica ż, szkaradnienie n, szkaradnik mos, szkaradność ż, Szkaradowo n, szkaradstwo n, szkaradziejstwo n, szkaradztwo n
czas. szkaradnieć ndk., zeszkaradnieć dk.
przym. szkaradny
przysł. szkaradnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. szkaradny + -stwo
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: