szkaradnik

szkaradnik (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. brzydki i podły mężczyzna
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W końcu dozorca znalazł sposób na tych szkaradników sikających w bramie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) podlec, potwór
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zeszkaradnienie n, szkarada ż, szkaradnica ż, szkaradnienie n, szkaradność ż, Szkaradowo n, szkaradstwo n, szkaradziejstwo n, szkaradzieństwo n, szkaradztwo n
czas. szkaradnieć ndk., zeszkaradnieć dk.
przym. szkaradny
przysł. szkaradnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. szkaradny + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „szkaradnik” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.