szamać (język polski)Edit

pronunciation:
IPA[ˈʃãmaʨ̑], ASãmać], zjawiska fonetyczne: nazal.
definitions:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) pot. jeść
inflection:
(1.1) koniugacja I
examples:
(1.1) Bartek poszedł szamać, bo mówił, że jest głodny jak wilk.
(1.1) Szamaj, nie gadaj, bo się udławisz.
syntax:
collocations:
synonyms:
(1.1) wrzucać na ruszt
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. szamanie n, szamot mrz, szama ż
idioms:
etymology:
notes:
translations:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: jeść
sources: