svikta (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) sprężynować, uginać się[1]
(1.2) ulegać, ustępować[2]
(1.3) zawodzić (nie spełniać oczekiwań)[2]
odmiana:
(1.1-3) att svikta, sviktar, sviktade, sviktat, svikta!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. svikt
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1.   Hasło „svikta” w: Svenska Akademiens ordlista (SAOL), Svenska Akademien.
  2. 2,0 2,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 470.